izoterm

izoterm
метеор.,физ.изотерма

Словарь корней и производных форм языка Эсперанто с переводом на русский язык. 2014.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Смотреть что такое "izoterm" в других словарях:

  • izoterm — IZOTÉRM, Ă, izotermi, e, adj. (Despre transformările sistemelor fizico chimice) Care se produce la o temperatură constantă. ♢ Linie izotermă (şi substantivat, f.) = linie care uneşte pe o hartă geografică punctele terestre cu aceeaşi temperatură… …   Dicționar Român

  • izoterm — sf., coğ., Fr. isotherme Eş sıcak Birleşik Sözler izoterm eğrisi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • izotérm — adj. m., pl. izotérmi; f. sg. izotérmã, pl. izotérme …   Romanian orthography

  • izoterm eğrisi — is., coğ. Eş sıcak eğrisi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • izotermă — IZOTÉRM//Ă izotermăe f. 1) Curbă pe o diagramă care uneşte punctele cu aceeaşi temperatură. 2) Linie pe o hartă geografică care uneşte punctele cu aceeaşi temperatură a aerului, a apei şi a solului. /<fr. isotherme Trimis de siveco, 27.09.2007 …   Dicționar Român

  • izotèrman — izotèrm|an prid. 〈odr. mnī〉 koji ima stalnu temperaturu, ob. {{001f}}u: ∆ {{001f}}∼ni proces fiz. proces pri kojem je temperatura stalna (konstantna) unatoč grijanju ili hlađenju ✧ {{001f}}grč …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • izotermic — IZOTÉRMIC adj. v. izoterm. Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Sinonime  IZOTÉRMI//C izotermiccă (izotermicci, izotermicce) Care are temperatură egală. /<fr. isothermique Trimis de siveco, 22.08.2004. Sursa: NODEX  IZOTÉRMIC, Ă adj. Izoterm …   Dicționar Român

  • Изотерм (НИИ) — ОАО НИИ «Изотерм» Тип Открытое акционерное общество Деятельность Разработка и производство в области естественных и технических наук …   Википедия

  • isoterm — ISOTÉRM, Ă adj., s.f. v. izoterm. Trimis de LauraGellner, 13.09.2007. Sursa: DN …   Dicționar Român

  • izotermobată — IZOTERMOBÁTĂ s. f. linie care uneşte punctele cu aceeaşi temperatură a apei de mare în adâncime. (< izoterm + bată) Trimis de raduborza, 15.09.2007. Sursa: MDN …   Dicționar Român

  • eğri — sf. 1) Doğru veya düz olmayan, bir noktasında yön değiştiren, çarpık, münhani, doğru karşıtı Eğri bir yol. 2) Yay gibi kavislenmiş, eğmeçli, mukavves Eğri kılıç. 3) Yatay veya düşey olmayan, bütünüyle bir yana eğilmiş bulunan, eğik, mail Eğri bir …   Çağatay Osmanlı Sözlük


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»